MuzykaGaleriaKontakt

W ostatnich czasach skupiam swe zainteresowania na poszukiwaniu nowych, emocjonalnych wymiarów, mających ścisły związek z przestrzenią. Komponowanie dla mnie to rozmyślanie o środkach. Dlatego modyfikacja barwy, to jedna z zasad organizowania elementów dźwięku w struktury o rozmaitym stopniu abstrakcji („Apollo i Marsjasz”). To tworzenie barw o różnej strukturze wewnętrznej. To nowa, wewnętrzna harmonia przestrzeni.  
Dla mnie powstaje ona poprzez wchodzenie zmodyfikowanej barwy w przestrzenne interakcje z różnymi strukturami melodyczno-rytmicznymi. Nową harmonię tworzą także procesy akustyczne, ruch i energia wypływająca z przestrzeni.
Zaskakującym odkryciem stała się dla mnie grafika fraktalna. Dzisiaj mogę powiedzieć, że jest moją inspiracją. W moich najnowszych kompozycjach orkiestrowych: „Music of fractal”, „Les couleurs de l’espace”, „Symfonia Nr 5” czy „Oxygen” starałem się uchwycić główną ideę fraktali i przenieść ją na partyturę – muzykę. Orkiestra jak i soliści rozstawieni są na scenie (ale i nie tylko) przestrzennie w kilku różnych lub takich samych grupach.  Każda grupa, to różne stany energii i abstrakcji funkcjonującej razem lub obok siebie. Tak zdawać by się mogło, lecz grupy (zazwyczaj) charakteryzują się własnością samopodobieństwa.
Powstające w ten sposób napięcia między dźwiękową ekspansją grup a mikrostrukturami (fraktalami) przybliżają  słuchacza  do wniosku, że poddawane stopniowej augmentacji  struktury wyglądają tak samo jak cały. Pierwotny utwór.

Kolejnym polem moich zainteresowań jest muzyka elektroniczna. Jest ona dla mnie niewyczerpalnym środkiem wyrazu i emocji. Możliwość tworzenia nowych barw i łączenia ich z tradycyjnymi (akustycznymi) instrumentami, pozwala mi tworzyć i odkrywać zupełnie nowe wymiary muzyki. Rytm, który w mojej twórczości odgrywa szczególną rolę, w połączeniu z elektroniką tworzy różne, 3-wymiarowe przestrzenie („8 dzień tygodnia”, ”Annapurna 8091”, „Koncert fortepianowy”).